لحظات شاد کجای سایه ام ایستاده اید؟ که با نگاه هر هرزه ی ممتد بر لب به پهنای سپید بلورین دعوت بر تن بر رگ شاید سفیدی چشمان گشاده بر حرف چنان صغیر بر گام کشیده اید لبخند، صورتی که هر شامگاه متغییرترین پوست من است که با دژ تبسم فاحشگان سایه پوش می شکند آری چنان خورد و ناهمگن که تکه ای از من برای (گ